In Memoriam In Memoriam
Rie van Leeuwen – Brouwer
Op het moment dat ik deze woorden schrijf, ben ik nog vol van haar begrafenis die zojuist heeft plaatsgevonden. De woorden van liefde en dankbaarheid waaraan de kleinkinderen stem geven; de muziek en het lied van Marco Borsato dat door een kleindochter wordt gezongen. De talenten van Rie die op haar kinderen en kleinkinderen zijn overgegaan en vorm krijgen in de dankdienst voor haar leven. Indrukwekkend veelzijdig, het is wat mij als samenvatting van haar leven bijblijft. Haar veelzijdigheid komt tot uitdrukking in de stukjes die zij voor het kerkblad Onderweg schrijft. Niet minder haar maatschappelijke betrokkenheid en inzet voor de kerk en aanverwante verenigingen. Dit alles maakt dat zij door velen wordt gemist. ‘Bist du bei mir.’ Woorden van G.H. Stölzel in de uitvoering van J.S. Bach, staan symbool voor de band met haar man die in 2005 is overleden. Het is deze muziek als handschrift van haar leven die zij doorgeeft aan de generaties na haar. De vanzelfsprekendheid van het antwoord en de bevestiging van liefde geldt in de eerste plaats voor haar kinderen en kleinkinderen en allen die haar bij leven lief zijn geweest. De vanzelfsprekendheid van het antwoord vinden we ook terug in naam die God aan Mozes bekend maakt. Bist du bei mir, en Hij zegt: Ik ben er en ik zal er zijn. In die overtuiging is zijn ingeslapen en mag zij ontwaken in de heerlijkheid bij God. De kinderen en kleinkinderen en allen die in Rie een geliefde missen wensen wij sterkte en Gods nabijheid en zegen in de komende tijd.
ds. Hugo M. Habekotté

Op zaterdag 27 december is overleden Leen Schenk in de leeftijd van 80 jaar. De dankdienst voorafgaande aan de crematie vond plaats op 2 januari jongstleden.
De afgelopen drie jaar woonde Leen samen met zijn vrouw Chris weer in Vlaardingen. Vanwege de eerste verschijnselen van zijn ziekte, verruilen ze Wissenkerke waar ze ongeveer twintig jaar met plezier hebben gewoond, voor hun geboortegrond Vlaardingen. Een creatieve man met het hart op de goede plaats, zo leer ik hem uit de verhalen van Chris de kinderen en kleinkinderen kennen. Ruim een week eerder had ik een afspraak gemaakt in de DrieMaasstede waar hij was opgenomen. Helaas kon het niet doorgaan. ‘En wat zeg je dan […]’. Het zijn de repeterende woorden waarmee zoon Menno zijn herinnering vormgeeft. Er is immers zoveel dat aan Leen, man, vader en opa herinnert. Tijdens de dankdienst voor zijn leven hebben we samen woorden gevonden voor zijn creativiteit, zijn zorgzaamheid en liefde, zijn behulpzaamheid en meedenken. Zo hebben we afscheid genomen in het vertrouwen dat hij voorbij de horizon in Gods heerlijkheid thuis mocht komen. Wij wensen Chris, de kinderen, kleinkinderen en allen die Leen bij leven hebben liefgehad, kracht en troost van de Allerhoogste.
ds. Hugo M. Habekotté

Op zaterdag 19 december is overleden: Andries (André) ter Brugge. Hij mocht 96 jaar worden. André woonde hier in de wijk Holy. Afgelopen maandag namen we afscheid van André met woorden uit de psalmen 32 en 119. Het waren de verzen die hij en zijn vrouw Mia meegekregen hadden tijdens hun huwelijksdienst. Het leven van André werd gespiegeld aan deze verzen. Psalm 32 vers 10-11 zegt: Een slecht mens heeft veel leed te verduren, Maar wie op de Heer vertrouwd wordt met liefde omringd. Verheug u in de Heer, rechtvaardigen, en juich, Zing het uit, allen die oprecht zijn van hart. Doe geen kwaad, dan mag je juichen en zingen. En vers 105 van de 2e psalm zegt: Uw woord is een stralend licht, dat mij de weg door het leven wijst’ (vertaling uit: Het Boek). Zo werden deze woorden uit de Bijbel een leidraad in het leven van André en zijn vrouw. Zo kunnen we de woorden uit de Bijbel van toepassing laten zijn op ons leven anno nu. André leefde volgens deze regels uit de Bijbel en was een geliefd mens. Voor zijn kinderen, zijn kleinkinderen, voor alle mensen om hem heen, voor God. André was betrokken, trouw, had veel mensen om zich heen. Zo heeft André warme, licht en liefde doorgegeven en gepland in de levens van zijn geliefden. In deze wetenschap mochten we André teruggeven aan de aarde, aan God.
We denken aan de zonen Joost en Renske, Jeroen en Cora en de kleinkinderen. We bidden hen kracht, liefde en warmte toe.
Loes Hössen

Op donderdag 10 december is overleden Dirkje Mooiman-Harteveld in de leeftijd van 91 jaar. De begrafenis heeft plaats gehad op dinsdag 15 december vanuit de Aula van begraafplaats Holy.
‘Zij was een hele lieve vrouw.’ Deze kernachtige omschrijving van een gemeentelid uit de Westwijk staat voor de indruk die Dirkje bij velen heeft achtergelaten. In de dankdienst voor haar leven heb ik het als volgt verwoord: ‘Tot op hoge leeftijd bezat zij de bijzondere gave geborgenheid, troost en liefde te geven.’ Ze maakte makkelijk contact en mocht zich verheugen in een grote schare van vrienden en bekenden, die haar tot het laatst trouw hebben bezocht. Zijn moeite en verdriet haar niet bespaard gebleven – haar man overleed toen zij zelf nog maar 53 jaar was, ze bleef niet bij de pakken neerzitten. Dat geldt ook voor het afgelopen jaar, waarin het Covid-virus voor tal van beperkingen heeft gezorgd. Lange tijd was er de hoop dat zij er door zou komen. Het mocht niet zo zijn. Dat haar kinderen vanwege hetzelfde virus, het laatste afscheid via de livestream moesten bijwonen, is extra verdrietig. De lieve woorden van klein- en achterkleinkinderen en het vioolspel van Olivia hebben veel goed gemaakt. Wij wensen Co en Marja, Jan en Conny, klein – en achterkleinkinderen, familie, vrienden en bekenden sterkte en Gods nabijheid en troost toe.
Ds. Hugo Habekotté

Op maandag 7 december is overleden: Ester Vegt op de leeftijd van 91 jaar. Esther woonde de laatste jaren van haar leven in zorginstelling De Meerpaal. Zij was vele jaren een trouw en betrokken deelneemster aan de Bijbelkring aldaar. Zij genoot van de liederen die gezongen werden, deed actief mee met de gesprekken die over de Bijbelteksten gevoerd werden. Tot dat zij deze gesprekken niet meer voldoende kon volgen en zij ook lichamelijk achteruitging. Wat miste zij deze woensdagmiddagen. Maar haar vertrouwen in haar Hemelse Vader bleef. Tijdens de afscheidsdienst hebben we Psalm 119 vers 105 gelezen: “Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad”. In de Bijbel in gewone taal staat: Uw woorden zijn voor mij als een lamp in het donker, als een licht in mijn leven. En zo beleefde Ester dat ook. God was voor haar het licht in deze wereld en Gods Woord was een leidraad om haar leven te leven. Zo kwamen de vruchten van de Geest aan bod. Liefde, vriendelijkheid, geloof, geduld, zachtmoedigheid. Het waren allemaal woorden die van toepassing zijn op het leven dat Ester geleefd heeft.  Mensen zijn geboren om relaties te hebben, lief te hebben, tot over de dood heen. Zo had Ester haar kinderen en kleinkinderen lief. Zo leeft Ester voort in hen die haar lief waren. Ester was geliefd bij God en bij mensen. In deze wetenschap mochten we Ester teruggeven aan de aarde, aan God. We denken aan de kinderen en kleinkinderen. We bidden hen kracht, liefde en warmte toe.
Loes Hössen
 
terug