In Memoriam

In Memoriam
Wij gedenken: Piet Moerman (geboren: 14 december 1932- overleden: 15 februari 2021)
In de vroege ochtend van maandag 15 februari is Piet Moerman overleden in het Zonnehuis.
Piet is geboren op 14 december 1932 in Rotterdam, zijn jeugd in een groot gezin was lang niet altijd makkelijk, en hij heeft nog bewust de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Hij is in 1956 getrouwd met zijn grote liefde Miep. De eerste ruim 20 jaar van zijn leven werkte hij als huisschilder, daarna heeft hij ruim 22 jaar gewerkt als technisch onderwijsassistent op het Groen van Prinsterercollege hier in Vlaardingen. Piet en Miep werden gezegend met 2 kinderen (Nelleke en Jan). Piet had veel interesse in de prehistorie, maar ook cultuur. Hij heeft over de prehistorie zelfs een boek geschreven: Op het spoor van de Neanderthal-mens. Over het geloof sprak Piet niet veel, het was een doener: zijn geloof kwam tot uiting door zijn liefde voor de naaste. Hij had met name liefde voor Oost-Europa, Hongarije werd een tweede vaderland. Samen met Miep trok hij vele jaren naar Hongarije om daar kleding te brengen bij kerken en voorgangers, die weer voor verdere verspreiding zorgden. Bij het Kerkcentrum Holy was Piet actief voor de oud papieracties t.b.v. Roemenië. Vele jaren heeft hij zich ook ingezet voor stichting Spoetnik in Vlaardingen. Voor al dat vele liefdadigheidswerk kreeg hij na 25 jaar ook uiteindelijk een lintje "Lid in de Orde van Oranje-Nassau". De laatste paar jaar ging gepaard met verlies van gezondheid. In 2018 kwam hij in het Zonnehuis. Iedere middag bezocht zijn lieve vrouw Miep hem.
In Piet verliezen we een liefdevolle man, echtgenoot, vader. Hij kwam ook altijd heel zachtmoedig en bescheiden over.
Trouw bezocht hij in het Zonnehuis ook de kerkdiensten op zondag, en hij deed ook wel mee aan gespreksgroepen. Steeds was het wel ook een stukje inleveren van gezondheid, 2 weken voor zijn overlijden was ik nog bij hem, en toen konden we nog met hem bidden en hem de zegen van God meegeven. Daarna is het toen snel gegaan, zijn verlangen was er om naar de Heere God te gaan in de hemel. Op vrijdag 19 februari stonden we op begraafplaats Holy in een dankdienst voor zijn leven stil bij de trouwtekst: "Daarom zeg Ik u: Weest niet bezorgd over uw leven" (Matteus 6: 19). Een tekst die eigenlijk ook heel het huwelijk van Piet en Miep is mee gegaan. We luisterden naar liederen van het koor van de Crystal Cathedral van een CD van Hour of Power. Piet vond dit prachtige nummers, en in het bijbehorende CD-boekje had hij allerlei aantekeningen gemaakt.
Laten we in deze tijd van verdriet en verlies bidden voor Miep en de kinderen en andere familie en vrienden. Dat zij zich getroost mogen weten door de Levende God die er altijd is en voor ons zorgt.
Ds. Leendert Smit, Geestelijk Verzorger Het Zonnehuis Vlaardingen.

Wij gedenken Robert van der Meer (overleden op 10 februari, 78 jaar). Samen met Mattie woonde Rob sinds 2018 in de Wilgenhoeve in Hei- en Boeicop, waar ze heel erg op hun plek waren, maar ze hoorden nog altijd bij onze gemeente. Ze waren elkaars grote liefde. Op zijn kinderen en kleinkinderen was Rob trots. Als vader was hij streng maar rechtvaardig, duidelijk, en liefdevol troostend. Rob was een lieve en betrokken man, hij kon goed met mensen omgaan, was trouw en een man van verbinding en van delen.
Rob was een onderwijzer in hart en nieren. Samen met Mattie was hij ook heel betrokken bij de gemeente. Zijn geloof was belangrijk en een steun voor hem. Hij was ruimdenkend en had een grote liefde voor zingen en voor de bijbel.
Ondanks de toenemende schemering paste Rob zich aan en was hij veerkrachtig. Ineens ging het slecht de laatste dagen. In alle rust is Rob gegaan na waardvolle dagen die de kinderen samen hebben gevat in de woorden: ‘gelachen, gehuild en gezorgd’. Op 16 februari was in het kerkcentrum het afscheid, waar het thema ‘Licht’ een plek innam. Daarna is Rob begraven op Holy. We denken aan Mattie, de kinderen en kleinkinderen en hopen dat zij zich gedragen mogen weten door het Licht van de Nabije.
Petra Nijboer

Wij gedenken Roelof Lubertus Vernhout (Graaf Walramlaan, overleden op 30 januari,  91 jaar. Hij woonde jaren aan de Zwaluwenlaan, maar verbleef de laatste  periode in Drieënhuysen-Noord. Gelukkig kon zijn geliefde vrouw Waldtraut verhuizen naar de Graaf Walramlaan, en kon ze hem veel bezoeken. Samen kregen ze zoon Waldemar. Schoondochter Thea voelde voor hen beiden als een dochter.
Ruud Vernhout  was integer, liefdevol, zorgzaam, creatief, handig, precies, respectvol naar anderen en veelzijdig. 34 jaar werkte hij bij Shell, muziek en zingen waren zijn passie. Ook sprak hij graag over zijn tijd bij de Marine.
Het ouder worden en daardoor inleveren viel hem zwaar. Thuis blijven wonen ging niet meer, hoe pijnlijk ook.  Onwerkelijk snel kwam het afscheid, maar er is veel dankbaarheid om wie hij was en de vele herinneringen.  Hij was een gelovig mens en een zeer trouwe kerkganger totdat dit niet meer ging.
Op vrijdag 5 februari  was het afscheid in kleine kring op Holy. Voor Ruud Vernhout was zijn houvast dat er Een is die over ons waakt. Dat zijn vrouw Waldtraut, zoon Waldemar en schoondochter Thea zich geborgen mogen weten bij die Ene in hun verdriet.
Petra Nijboer

Wij gedenken Hendrik Nikolaas van der Vorm ( Joke Smitkade 13, overleden op 28 januari, 71 jaar). Samen met zijn geliefde Sophie kreeg hij zoon John, dochter Elzeline en kleindochter Noor op wie hij heel trots was. Na het plotselinge enorme verlies van Sophie kende Henk de rijkdom van een tweede grote liefde: die met Jet.
Henk was  en vriend voor velen:  recht door zee, gul, eerlijk en amicaal, had veel gevoel voor humor en was streng doch rechtvaardig. Zijn zakelijk inzicht zetten hij ook in voor de kerk waarin hij jarenlang van enorme betekenis is geweest. Ook zette hij zich in voor de golfclub.  Praten over gevoelens, daar was hij minder goed in, al opende hij zich wat meer de laatste jaren. Henk was positief van aard, maar ook realistisch toen bleek dat hij niet meer beter kon worden. Omringd door liefde is hij gegaan. En de grootste.. dat is volgens Paulus de liefde. Die woorden klonken bij het afscheid op 3 februari in kerkcentrum Holy.
God bless you… die woorden gaf hij mensen graag mee. Wij bidden Jet, de kinderen, de kleine Noor en iedereen die van Henk hield  toe dat zij zich in hun gemis en verdriet gedragen en gezegend mogen weten.
Petra Nijboer

Wij gedenken Christiaan Abraham de Bruijn, overleden op 13 januari. Hij werd 90 jaar en woonde de laatste periode in Uitzicht. Chris was een zachtaardig, warm en positief mens, iemand die altijd bezig was en met passie de dingen deed waar hij waarde aan hechtte. .Hij stond altijd achter Janneke, er was veel liefde. Als vader en opa was hij trots en liefdevol.
Hij was een zeer gelovig mens en de kerk was heel belangrijk, hij was heel erg betrokken bij onze gemeente. Gods genade beleefde hij als een houvast. Dat klonk ook door in de teksten en liederen tijdens de dankdienst voor zijn leven.
Zijn laatste periode kenmerkte zich door inleveren. Het is heel fijn dat zijn naasten afscheid van hem konden nemen. Omringd door liefde is hij gegaan. Maandag 18 januari was het afscheid op Holy. Wij bidden Janneke, de kinderen , klein- en achterkleinkinderen kracht en liefde toe. Dat zij zich gedragen mogen weten door de God van genade waar Chris zo in geloofde.
Petra Nijboer

Rie van Leeuwen – Brouwer
Op het moment dat ik deze woorden schrijf, ben ik nog vol van haar begrafenis die zojuist heeft plaatsgevonden. De woorden van liefde en dankbaarheid waaraan de kleinkinderen stem geven; de muziek en het lied van Marco Borsato dat door een kleindochter wordt gezongen. De talenten van Rie die op haar kinderen en kleinkinderen zijn overgegaan en vorm krijgen in de dankdienst voor haar leven. Indrukwekkend veelzijdig, het is wat mij als samenvatting van haar leven bijblijft. Haar veelzijdigheid komt tot uitdrukking in de stukjes die zij voor het kerkblad Onderweg schrijft. Niet minder haar maatschappelijke betrokkenheid en inzet voor de kerk en aanverwante verenigingen. Dit alles maakt dat zij door velen wordt gemist. ‘Bist du bei mir.’ Woorden van G.H. Stölzel in de uitvoering van J.S. Bach, staan symbool voor de band met haar man die in 2005 is overleden. Het is deze muziek als handschrift van haar leven die zij doorgeeft aan de generaties na haar. De vanzelfsprekendheid van het antwoord en de bevestiging van liefde geldt in de eerste plaats voor haar kinderen en kleinkinderen en allen die haar bij leven lief zijn geweest. De vanzelfsprekendheid van het antwoord vinden we ook terug in naam die God aan Mozes bekend maakt. Bist du bei mir, en Hij zegt: Ik ben er en ik zal er zijn. In die overtuiging is zijn ingeslapen en mag zij ontwaken in de heerlijkheid bij God. De kinderen en kleinkinderen en allen die in Rie een geliefde missen wensen wij sterkte en Gods nabijheid en zegen in de komende tijd.
ds. Hugo M. Habekotté

Op zaterdag 27 december is overleden Leen Schenk in de leeftijd van 80 jaar. De dankdienst voorafgaande aan de crematie vond plaats op 2 januari jongstleden.
De afgelopen drie jaar woonde Leen samen met zijn vrouw Chris weer in Vlaardingen. Vanwege de eerste verschijnselen van zijn ziekte, verruilen ze Wissenkerke waar ze ongeveer twintig jaar met plezier hebben gewoond, voor hun geboortegrond Vlaardingen. Een creatieve man met het hart op de goede plaats, zo leer ik hem uit de verhalen van Chris de kinderen en kleinkinderen kennen. Ruim een week eerder had ik een afspraak gemaakt in de DrieMaasstede waar hij was opgenomen. Helaas kon het niet doorgaan. ‘En wat zeg je dan […]’. Het zijn de repeterende woorden waarmee zoon Menno zijn herinnering vormgeeft. Er is immers zoveel dat aan Leen, man, vader en opa herinnert. Tijdens de dankdienst voor zijn leven hebben we samen woorden gevonden voor zijn creativiteit, zijn zorgzaamheid en liefde, zijn behulpzaamheid en meedenken. Zo hebben we afscheid genomen in het vertrouwen dat hij voorbij de horizon in Gods heerlijkheid thuis mocht komen. Wij wensen Chris, de kinderen, kleinkinderen en allen die Leen bij leven hebben liefgehad, kracht en troost van de Allerhoogste.
ds. Hugo M. Habekotté

Op zaterdag 19 december is overleden: Andries (André) ter Brugge. Hij mocht 96 jaar worden. André woonde hier in de wijk Holy. Afgelopen maandag namen we afscheid van André met woorden uit de psalmen 32 en 119. Het waren de verzen die hij en zijn vrouw Mia meegekregen hadden tijdens hun huwelijksdienst. Het leven van André werd gespiegeld aan deze verzen. Psalm 32 vers 10-11 zegt: Een slecht mens heeft veel leed te verduren, Maar wie op de Heer vertrouwd wordt met liefde omringd. Verheug u in de Heer, rechtvaardigen, en juich, Zing het uit, allen die oprecht zijn van hart. Doe geen kwaad, dan mag je juichen en zingen. En vers 105 van de 2e psalm zegt: Uw woord is een stralend licht, dat mij de weg door het leven wijst’ (vertaling uit: Het Boek). Zo werden deze woorden uit de Bijbel een leidraad in het leven van André en zijn vrouw. Zo kunnen we de woorden uit de Bijbel van toepassing laten zijn op ons leven anno nu. André leefde volgens deze regels uit de Bijbel en was een geliefd mens. Voor zijn kinderen, zijn kleinkinderen, voor alle mensen om hem heen, voor God. André was betrokken, trouw, had veel mensen om zich heen. Zo heeft André warme, licht en liefde doorgegeven en gepland in de levens van zijn geliefden. In deze wetenschap mochten we André teruggeven aan de aarde, aan God.
We denken aan de zonen Joost en Renske, Jeroen en Cora en de kleinkinderen. We bidden hen kracht, liefde en warmte toe.
Loes Hössen

Op donderdag 10 december is overleden Dirkje Mooiman-Harteveld in de leeftijd van 91 jaar. De begrafenis heeft plaats gehad op dinsdag 15 december vanuit de Aula van begraafplaats Holy.
‘Zij was een hele lieve vrouw.’ Deze kernachtige omschrijving van een gemeentelid uit de Westwijk staat voor de indruk die Dirkje bij velen heeft achtergelaten. In de dankdienst voor haar leven heb ik het als volgt verwoord: ‘Tot op hoge leeftijd bezat zij de bijzondere gave geborgenheid, troost en liefde te geven.’ Ze maakte makkelijk contact en mocht zich verheugen in een grote schare van vrienden en bekenden, die haar tot het laatst trouw hebben bezocht. Zijn moeite en verdriet haar niet bespaard gebleven – haar man overleed toen zij zelf nog maar 53 jaar was, ze bleef niet bij de pakken neerzitten. Dat geldt ook voor het afgelopen jaar, waarin het Covid-virus voor tal van beperkingen heeft gezorgd. Lange tijd was er de hoop dat zij er door zou komen. Het mocht niet zo zijn. Dat haar kinderen vanwege hetzelfde virus, het laatste afscheid via de livestream moesten bijwonen, is extra verdrietig. De lieve woorden van klein- en achterkleinkinderen en het vioolspel van Olivia hebben veel goed gemaakt. Wij wensen Co en Marja, Jan en Conny, klein – en achterkleinkinderen, familie, vrienden en bekenden sterkte en Gods nabijheid en troost toe.
Ds. Hugo Habekotté

Op maandag 7 december is overleden: Ester Vegt op de leeftijd van 91 jaar. Esther woonde de laatste jaren van haar leven in zorginstelling De Meerpaal. Zij was vele jaren een trouw en betrokken deelneemster aan de Bijbelkring aldaar. Zij genoot van de liederen die gezongen werden, deed actief mee met de gesprekken die over de Bijbelteksten gevoerd werden. Tot dat zij deze gesprekken niet meer voldoende kon volgen en zij ook lichamelijk achteruitging. Wat miste zij deze woensdagmiddagen. Maar haar vertrouwen in haar Hemelse Vader bleef. Tijdens de afscheidsdienst hebben we Psalm 119 vers 105 gelezen: “Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad”. In de Bijbel in gewone taal staat: Uw woorden zijn voor mij als een lamp in het donker, als een licht in mijn leven. En zo beleefde Ester dat ook. God was voor haar het licht in deze wereld en Gods Woord was een leidraad om haar leven te leven. Zo kwamen de vruchten van de Geest aan bod. Liefde, vriendelijkheid, geloof, geduld, zachtmoedigheid. Het waren allemaal woorden die van toepassing zijn op het leven dat Ester geleefd heeft.  Mensen zijn geboren om relaties te hebben, lief te hebben, tot over de dood heen. Zo had Ester haar kinderen en kleinkinderen lief. Zo leeft Ester voort in hen die haar lief waren. Ester was geliefd bij God en bij mensen. In deze wetenschap mochten we Ester teruggeven aan de aarde, aan God. We denken aan de kinderen en kleinkinderen. We bidden hen kracht, liefde en warmte toe.
Loes Hössen
 
terug